Etykiety browarów
Wielkopolski
Historia browarnictwa w Poznaniu.
[na podstawie książki "Piwo, piwko, piweńko"
Leszka Łuczaka]

1253 r.:
- lokacja miasta Poznań na prawie magdeburskim - już
wtedy piwo jest warzone w dużych ilościach
1440 r
- piwowarzy na czele listy 12 cechów
- większość spożywanego w mieście piwa była lokalnej
produkcji - resztę dowożono z podpoznańskich miasteczek, zwłaszcza z
Chwaliszewa oraz Grodziska, Kościana, Bydgoszczy, Żnina i Świdnicy
- główne typy piw to jasne, ciemne, pszeniczne i jęczmienne,
na ogół niskoprocentowe
- piwowarzy z Poznania używali wody z Bogdanki, z
Chwaliszewa brali wodę w Warty a piwo śródeckie było warzone na wodzie z
Cybiny
- w tym okresie statystyczny poznaniak wypijał ok. 1,5-2
litry piwa dziennie [co daje spożycie ok. 700 litrów/rok!!!]
- piwo jako składnik wynagrodzenia - misto musiało budżetować
wydatki na piwo dla robotników budowlanych, rycerzy zaciężnych

XV-XVI w.
- w mieście jest zarejestrowanych 108 mistrzów sztuki
warzenia piwa i produkcji słodu [jest to bardzo dużo w stosunku do liczby
mieszkańców]
- konkurencja browarów z podpoznańskich miejscowości: Luboń,
Rataje, Żegrze - dzięki niższym podatkom szlachta mogła sprzedawać je
taniej niż piwowarzy z Poznania - ale piwowarzy bronili się jakością
trunku [ich było najlepsze]
- w 1492 r. rada mista nadaje cechowi piwowarów liczne
przywileje - m. inn. wyłączność na sprzedaż piwa, poza niektórymi
okresami jak np. jarmar świętojański
- powyższe przywileje zatwierdził król Zygmunt Stary, a w
kolejnych wiekach odnawiali je królowie - Jan Kazimierz[1652], August II
[1712].
- najsłynniejsi piwowarzy tego okresu to Błażej Kapiczka z
ul. Wronieckiej, Jakub Daniek z ul. Wrocławskiej
XVII-XVIII w.
- w związku z długoletnimi wojnami, klęskami żywiołowymi,
upadkiem gospodarki, tak jak i w całym kraju pogorszyła się kondycja branży
piwoarskiej w Poznaniu

XIX w.
- odrodzenie poznańskiego piwowarstwa - pruski zaborca wniósł
nowe technologie i piwną obyczajowość
- w latach 40-tych w Poznaniu produkowało kilkanaście
niewielkich browarków, przynoszących niezłe dodchody
- główne browary to: Tschuschkego-pl. Sapieżyński [dziś
Wielkopolski], Lambert - ul. Butelska [dziś Woźna] - ten ostatni produkował
marnej jakości piwa typu bawarskiego, ale jednocześnie założył pierwszy
letni ogródek w Poznaniu, połączony z teatrem
- piwo w tym okresie było niedrogie [np. 1 kg wieprzowiny
kosztował 67 fenigów, a 1 litr piwa ok. 6 fenigów]
- piwo sprzedawano luzem, do konew, garnków, dzbanków
- piwo butelkowe pojawiło się ok. roku 1870 - wtedy zaczęto
instalować pierwsze linie rozlewnicze [butelki z metalowymi pałąkami i
porcelanowymi korkami]
- od 1890 r. sprzedawano też piwo w syfonie
- piwowar Franciszek Gruszczyński w browarku przy ul. Wrocławskiej
32 wytwarzał piwo jałowcowe - polecał je jako lekarstwo na ból piersi, głowy,
dobrze służące matkom karmiącym, słabym dzieciom...
1872 r.
- powstaje browar w Kobylepolu, wzniesiony przez ziemianina Józefa
Mycielskiego [zafascynował go smak piwa pilzneńskiego, w czasie podróży
po Czechach]
- Mycielski w 1914 roku rozpoczął eksport swojego piwa do
Niemiec
- po II wojnie światowej pracownicy odbudowują browar; następnie
zostaje upaństwowiony. Ostatnie hektolitry piwa ugotował w 1976 r. -
pozostały po nim tylko nazwy ulic [Browarna, Piwna], oraz trochę
budynków - ale już niedługo [2003] p. Grażyna Kulczyk postawi na jego
miejscu luksusowe apartamenty
1894 r.
- przy ul. Kościelnej powstaje browar który niedługo potem
będzie należał do Hipolita Lackowskiego - produkuje ciemne piwo
"Karmelickie" z niedymionego slodu pszennego oraz znakomitego
portera
- Lackowski produkuje swoje piwa do lat 50-tych - w tych
latach komunistyczne władze położyły kres prywatnym browarom

1895 r.
- przy zbiegu ul. Krakowskiej i Półwiejskiej rusza potężny
browar zbudowany przez niemiecką rodzinę Huggerów [mieli już wcześniej
mały browar na Łazarzu, przy dzisiejszej ul. Parkowej- obencie mieści się
tam kompleks dyskotekowy "Browar"] - był to jeden z największych
browarów na ziemiach polskich
- browar posiadał własną słodownię klepiskową, wytwórnię
sztucznego lodu
- za jakiś został przejęty przez spółkę dr. Maya,
poznańskiego przemysłowca; w latach 1936-38 wykupiła go spółka poznańskich
restauratorów- Jóźwiak, Dąbrowski, Imiński, Brencz
- browar przy ul. Parkowej został przejęty przez niemiecki
Schultheiss
- w czasie II wojny produkował piwo na potrzeby Niemców
- po wojnie dawny browar Huggera oraz w Kobylepolu podporządkowane
zostały Centralnemu Zarządowi Polskiego Przemysłu Fermentacyjnego Oddział
w Bydgoszczy - od tego czasu piwo stało się tak smaczne jak nazwa
- browar produkował piwo do roku 1980 - łącznie z browarem
w Kobylepolu uważany jest za kolebkę dzisiejszego Lech Browary
Wielkopolski
- obecnie [X.2002] p. Grażyna Kulczyk odkupiła od LBW
browar przy ul. Półwiejskiej i buduje potężne Centrum Kongresowe,
galerie handlowe, etc - na szczęście zachowa dawny wygląd
architektoniczny browaru Huggera

Powrót
| Poznań |

|
Powrót
| Ostrów Wlkp |

|
Powrót
| Grodzisk Wlkp |
 |
Powrót
| Krotoszyn |
 |
Powrót
| Miłosław |
 |
Powrót
| Czarnków |
 |
Powrót
| Bojanowo |
 |
Powrót